“It giet oan”
Het is al weer enkele jaren geleden dat Bertjan van de Veen uit Frankrijk terug kwam met enthousiaste verhalen oven een tocht in de Franse Cévennen, de Tim Krabbé tocht noemde hij die. Nou had ik wel eens gehoord van Tim Krabbé maar eerlijk het gezegd viel het kwartje niet meteen. Dit is iets voor jou Harry vertelde hij met zijn bekende pretoogjes. Oogjes die ik later nog enkele keren zag maar toen bij de Nederlands kampioenschappen en als winnaar van de Weissensee. Het is dan ook drie jaar geleden dat ik me in liet schrijven voor de tocht. Samen met de Friese kanjers afreizen naar Zuid frankrijk, wat wil je meer. De indrukken die ik afgelopen jaar heb opgedaan neemt geen mens me af en alles wat Bertjan me vertelde bleek waar te zijn ”Prachtige tochten door een werkelijk schitterend gebied, goede verzorging maar vooral fantastische fietscollega’s en de eerste indruk na een Meyrueis dag lukt het ook dit jaar wel weeral mis ik de mannen van Time Out wel.Na de aankomst op zaterdag met “mijn” meiden gelijk even proberen of we het nog niet verleerd zijn en na een korte proefrit lijkt alles in orde. Mijn trouwe Koga doet het prima, afgesteld door de plaatselijke fiets”smid”, kan en mag het ook natuurlijk niet anders. De zondag staat de afgelopen twee jaar in het teken van het ”St Nykster” rondje. Een rondje waar kampioenen in worden gemaakt deelnemers aan het rondje zoals Bertjan en Jeroen de Vries zijn winnaars van de Weissensee, zouden dit jaar Marja of Liesbeth……….??? ik zal ze blijven volgen. Rob mocht dit jaar bij hoge uitzondering als gastrijder mee. Ook Meindert is een dagje eerder aangekomen en heeft stiekem al in een ander gebied getraind, we zullen je in de gaten houden Meindert!!!!. Zondag komen de meeste fietsers aan en na een vluchtige kennismaking niet te laat slapen, immers morgen begint het.
Pinkstermaandag de dag van de 11 steden nu eens niet langs Dokkum, Sloten en andere steden nee deze pinkstermaandag is het fietsen tussen Gieren en Graniet. Deze route zit er van het begin in de tocht en geeft je gelijk een indruk over wat ons de komende week staat te wachten. Wat ook niet veranderd is zijn de voorbereidingen van de deelnemers, de één zenuwachtig, de ander weer nonchalant en nog sleutelend aan zijn of haar fiets maar ik weet een ding zeker ik ga weer genieten.
Al vroeg wakker, een goed ontbijt, bemoedigende woorden van Gerrit, Rob en Cor, vertrek ik als een dief in de nacht zonder dat maar iemand het in de gaten heeft. Na bijna 4 kilometer hoor ik de eerste deelnemers aankomen en met een schouderklopje of "hoi Harry" verdwijnen ze al snel uit het zicht. Na de klim de hoogvlakte op waar het weer genieten is. Gerrit had ons al gewaarschuwd voor de gevaarlijke afdaling. Rustig dalend komt een dorpje in zicht dat zo uit de strip van Asterix en Obelix kan worden gehaald. Na de verzorging besluit ik toch de korte route te nemen al voel ik me goed, ik weet wat me te wachten staat en de week is nog lang. Plotseling hoor ik Ricky naderen en op de voet gevolg door Cor in zijn busje. Na een actiefoto verdwijnen beide uit mijn gezichtsveld. In Lannuejols nog twee korte maar pittige klimmen op naar de bekroning van deze dag, de afdaling naar Meyrueis. Wie het artikel van Carel Helder in het ANWB blad heeft gelezen weet waarom. Ook de redacteur van de Leeuwarder Courant die vorig jaar mee fietste maakt een paar opmerkingen over mijn afdaalkunst. Maar met de gedachten van vorig jaar nog in mijn hoofd waarbij de Rus Kobalko in aanraking kwam met een hert toch maar even voorzichtig, de teller bleef steken net onder de 70. Aangekomen bij het hotel zat het ontvangstcomité al op me te wachten en op de vraag hoe het ging was mijn antwoord wederom: "Het was genieten, en dat is wat ik komende week samen met jullie wil doen".
Harry